RORATY to msza, która stanowi jeden z najbardziej charakterystycznych zwyczajów adwentowych w Kościele katolickim. Kapłan najczęściej odprawia roraty o wschodzie słońca. Ta msza święta ma charakter wotywny. To oznacza, że nie odpowiada formularzowi dla danego dnia, lecz formularzowi przypisanemu szczególnym okazjom lub pobożności wiernych. Warto dodać, że roraty poświęcone są Najświętszej Maryi Pannie.
Msza roratnia to nabożeństwo popularne szczególnie w naszym kraju. Nazwa pochodzi od pieśni „Rorate caeli desuper”, tj. „Spuśćcie rosę niebiosa”. Warto zaznaczyć, że roraty pod pewnymi względami różnią się od tradycyjnej mszy. Zazwyczaj trwają ok. 30 minut i rozpoczynają się w ciemności. Jednak wnętrze kościoła rozświetlają charakterystyczne lampiony, o których jeszcze zdążymy porozmawiać. Roraty wiążą się z wielowiekową tradycją i nadal chętnie uczestniczą w nich wierni.
Tradycja rorat jest bardzo bogata i sięga do czasów wczesnego średniowiecza lub chrześcijańskiej starożytności. Wtedy uroczystość Zwiastowania Pańskiego obchodziło się 18 grudnia, na tydzień przed Bożym Narodzeniem (dziś święto wypada 25 marca – na 9 miesięcy przed Narodzeniem Pańskim). Niegdyś mszę świętą poświęconą Matce Bożej zaczęto odprawiać w ostatni tydzień adwentu. Jednak kiedy są roraty obecnie? Otóż msze odbywają się przez cały okres adwentu.
Warto dodać, że w połowie XVI wieku Zygmunt I Stary otrzymał przywilej odprawiania rorat w ufundowanej przez siebie kaplicy na Wawelu. Obrzędy mogły być sprawowane przez cały rok z wyjątkiem Wielkiego Piątku.
Zgody na odprawianie rorat udzielał Watykan. Na przestrzeni lat różne diecezje w Polsce uzyskiwały różne przywileje. Jednak praktykę tę ujednolicił kard. Stefan Wyszyński w 1957 oraz 1961 roku. Od II Soboru Watykańskiego nabożeństwa można odprawiać tylko w dni powszednie. Tradycja nakazuje, aby roraty odprawiać wczesnym rankiem, ponieważ adwent to w tradycji chrześcijańskiej okres oczekiwania na przyjście Jezusa Chrystusa. Zatem uczestnictwo w porannej mszy symbolizuje czuwanie.